Mijn verhaal
Als ik terugkijk, voelt het niet alsof ik één duidelijke keuze heb gemaakt die alles bepaald heeft. Het is eerder alsof ik stap voor stap ben meegegroeid met wat ik onderweg tegenkwam.
Mijn verhaal begint in de sport. Als jonge badmintonspeler, onder andere in de nationale jeugdselectie, leerde ik al vroeg wat spanning met je doet. Niet alleen de zichtbare druk van een wedstrijd, maar vooral wat er vanbinnen gebeurt op het moment dat het erop aankomt. De twijfel. De focus. De stilte vlak voor de eerste beweging.
Ik wist toen nog niet precies waarom, maar dat stuk — wat zich in je hoofd en lichaam afspeelt — bleef me bezighouden.
Die nieuwsgierigheid naar de mens bracht me later naar de politie.
Binnen de politie specialiseerde ik mij in zedenzaken en verhoortechnieken, waaronder het coachen van professionele politieverhoorders en het verhoren van mensen met een psychiatrische stoornis, een cognitieve functiestoornis en/of een mentale beperking. Ik werkte met mensen die diep getekend waren — slachtoffers, maar ook daders. Mensen met trauma, met psychische kwetsbaarheid, met beperkingen. Ik leerde kijken voorbij woorden. Leren luisteren naar wat niet gezegd wordt – een ervaring die mijn latere werk als psychosociaal therapeut diepgaand heeft gevormd.
Van politiewerk naar integratief psychosociaal therapeut
Terwijl ik bij de politie werkte, groeide er iets anders in mij. Een nieuwsgierigheid. Een drive om mensen niet alleen te begrijpen, maar ze ook écht verder te helpen. Hoe meer verhalen ik hoorde van mensen met ingrijpende ervaringen, hoe duidelijker het werd: mijn pad lag ergens anders.
In 2017 nam ik een bewust ontslag bij de politie. Geen zekerheid meer, geen vaste structuur. Maar wel ruimte. Ruimte om volledig te doen waar mijn overtuiging lag: mensen begeleiden in hun herstel.
Waar echte verandering in beweging komt
Wat volgde, was voor mij geen abrupte ommezwaai, maar eerder een verdieping. Ik ben me intensief gaan bijscholen en ben gaan werken met methodes die verder gaan dan praten alleen: Brainspotting, EMDR, hypnotherapie en lichaamsgerichte traumaverwerking. Niet als doel op zich, maar als manieren om toegang te krijgen tot wat vaak onbewust vastzit.
In mijn werk vandaag gebeurt iets wat bijzonder lijkt, maar voor mij heel natuurlijk voelt. Mensen komen binnen met verhalen die ze vaak al tientallen keren verteld hebben. En toch ontstaat er iets anders. Geen eindeloze analyse, geen herhaling van het verleden, maar een proces dat stil begint en van binnenuit in beweging komt.
Soms zie je dat in kleine dingen: een ademhaling die verandert, een blik die zachter wordt, een spanning die eindelijk loslaat.
Naast dit werk is sport altijd een deel van mijn leven gebleven. Niet als iets van vroeger, maar als iets dat nog steeds aanwezig is. De mentale strijd van een topsporter — de druk, de twijfel, het moment waarop alles moet samenkomen — verschilt minder van trauma dan vaak wordt gedacht. In beide gevallen zit de blokkade niet in wat je weet, maar in wat je voelt.
Precies op dat snijvlak werk ik.
Tot slot
De binnen mijn praktijk gebruikte methodieken vallen onder psychosociale begeleiding.
Dit betekent:
Er worden geen medische of psychiatrische diagnoses gesteld
Het is geen medische of psychiatrische behandeling
Er wordt niet gewerkt met ziekte- of stoornislabels
Indien aangewezen werk ik samen met medische behandelaars, en verwijs ik door wanneer dit in het belang is van de cliënt.